Is é earrach na nduilleog an chomhpháirt leaisteach is mó a úsáidtear i bhfionraí na bhfeithiclí. Is léas leaisteach leaisteach é atá cothrom le go leor agus atá comhdhéanta de roinnt spriongaí cóimhiotail cothroma fad ach éagothroma. Tar éis an tsuiteála, críochnaíonn an dá cheann go nádúrtha. Nuair a tharchuirtear fórsa tionchair dhromchla an bhóthair ar an roth, déantar an pláta cruach a dhíscaoileadh chun ról maolánaithe agus dampála a imirt, agus tá sé mar fheidhm aige freisin tarchur an fhórsa a threorú sa socrú fadaimseartha. Úsáideann an chuid is mó de na fionraí neamh-neamhspleácha spriongaí duille mar eilimintí leaisteacha, a chuireann deireadh leis an bhfeiste treorach agus an damper, agus a bhfuil struchtúr simplí aici.
![]() | ![]() |
Mar sin, cad iad na buntáistí agus na míbhuntáistí a bhaineann leis?
Tá na buntáistí a bhaineann le struchtúr simplí, le hobair iontaofa, le costas íseal agus le cothabháil áisiúil ag an tsamhail fóntais. Is í an ghné elaisteach den fhionraí agus an gléas treorach den fhionraí. Tá foirceann amháin den fhráma inslithe don fhráma chun fórsaí agus móimintí éagsúla a tharchur agus chun conair bhuille an rotha a chinneadh. Ag an am céanna, tá éifeacht dampála cuimilte áirithe aige freisin.
Is é an míbhuntáiste ná nach féidir é a úsáid ach amháin le haghaidh fionraí neamh-neamhspleách, meáchan trom, déine ard, compord lag agus toise fadaimseartha, nach bhfuil fabhrach chun fionraí tosaigh agus fionraí cúil an ghluaisteáin a ghiorrú, agus an biorán earraigh duille ag is furasta an chomhpháirt leis an bhfráma a chaitheamh.







